چرا غروب جمعه دلگیر است؟

علت این که عصرهای جمعه دل انسان می گیرد و غمگین می شود چیست؟ در دعای ندبه وقتی جریان دعا به حضرت صاحب الزمان (ارواحنافداه) می رسد، چنین عبارتی آمده است: «یاابْن منْ دنی فتدلی فکان قاب قوْسیْن اوْ ادْنی دنوا واْقترابا من اْلعلی اْلاعْلی» یعنی می خواهیم از جدایی امام عصر (سلام الله علیه) ناله کنیم و آرزوی وصال داشته باشیم، این آخرین سخن انسان است

گویا کامل ترین مقامی است که در مورد بنده وجود دارد. در قرآن شریف نیز در باره معراج پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) آمده است: «ثم دنا فتدلی فکان قاب قوْسیْن أوْ أدْنی»سپس نزدیک و نزدیک تر شد تا جایی که به اندازه ی دو کمان یا نزدیک تر شد. این درخواست، مرتبه ی بسیار بلندی است و به همه کس داده نمی شود، حتی انبیای اولواالعزم، اما می توان به آن نزدیک شد. حضرت امام خمینی (رضوان الله تعالی علیه) می فرماید: خداوندا این نورانیت و بصیرت قلوب که اولیاء از تو خواستند و خواهش نمودند که به نورانیت آن، واصل به تو شوند، چه بصیرتی است؟ بارالها، این حجب نور که در لسان ائمه ی معصومین (علیهم السلام) ما متداول است، چیست؟

این معدن عظمت و جلال و عز قدس و کمال چه چیزی است که غایت مقصد آن بزرگواران است، و ما تا آخر از فهم علمی آن هم محرومیم، تا چه رسد به ذوق آن و شهود آن؟ خداوندا، ما که بندگان سیه روی سیه روزگاریم، جز خور و خواب و بغض و شهوت از چیز دیگر اطلاع نداریم و در فکر اطلاع هم نیستیم، تو خود نظر لطفی به ما کن و ما را از این خواب بیدار و از این مستی هوشیار فرما.

ما هنوز به این نور نرسیده ایم، اما ائمه ی معصومین (علیهم السلام) بدان رسیده اند، با این حال، همین نور را نیز حجاب می دانند. در ادامه حضرت امام (اعلی الله مقامه الشریف) می فرماید: «در هر صورت برای اهلش همین یک حدیث کفایت می کند تمام عمر خود را صرف کنند برای تحصیل محبت الهی و اقبال وجه الله». اگر انسان ارتباط خود را با خدا قوی کند، خواهد دید که محجوب و محروم نمی شود. برخی از نکات، بسیار عجیب است. از یکی از بزرگان اهل معنی پرسیدم: علت این که عصرهای جمعه دل انسان می گیرد و غمگین می شود چیست؟

فرمود: «چون در آن لحظه قلب مقدس امام عصر (ارواحنافداه) به سبب عرضه ی اعمال انسانها، ناراحت و گرفته است، آدم و عالم متأثر می شوند. او قلب و مدار وجود است.» پس بیاییم ارتباط خود را قویتر کنیم و رفاقت داشته باشیم؛ آن هم با کسی که بیش از همه به او محتاجیم و گردن ما حق دارد.

امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) از تمام انبیا و اوصیاءشان به جز پیامبر خاتم (صلوات الله علیه و آله) و وصی ایشان برترند. ایشان بهترین ارتباط را با خداوند دارند. این لطفی از الطاف الهی است که ما از امت این پیامبر و این امام هستیم. در روایات آمده است که انبیای گذشته اگر در جایی گرفتار می شدند بهائمهی معصومین (علیهم السلام) متوسل می شدند، ولی ما با این که جزو امت ایشان هستیم، این قدر عقب افتاده ایم. به راستی چرا باب الله را رها کرده ایم؟

فرستنده: علی خامسی

منبع : راسخون