اَ اِمـــامونِ خـــدا سبزِقبایِ دارِیم/ سوز قبا دونیِ کیهَ بـــِرارِ حِضرَت رِضاس
دِلُمون خُوشَ بِه ایانَس که خدا لُطفی کُنه/مِی او دنیا رَسَه فریادِ اُمو ای گُل یاس
کــووَک دووُّمییِ امــام هفتم بیدَه/چِی کَمی نِی دونِی ایَم شفیع دو سراس
هرکجا رووی گُووِن ایاوِلاتِ خوبیه/بُخُدا راسِ گُووِن چون کِه وِلاتِ سوزقباس
رنگِ فــــیروزه ایِ گُمبَدِ پُر کَموترش/بِکُنَه دِلمَ جلا خِیلی پُرازلطف و صفاس
زائرونِش بــــِمیان اَهَمَّه جا تا بوسِن/ای ضِریحِش کِه دَهَه بویِ خوَشِ عَمبَر ویاس
هر کِه ناامید بیِس اَجَمعِ کُّـل دُکدُرون/او کِه وا شَفا دَهَش ضِریحِ آقاسوزقباس
کُلِ دِسبیل به خوشِ بالهَ اَپَر تو اورییِت/سِیلی کَون وَ رکُچکون رَسمِ گَپونِ دُنیاس
می او دنیا تو شفاعت کُن(صنیعانَ)خودِت/تَم تَلوفی کَن سی شِعرُم اِی بَرادر هَ وَفاس
ترجمه:
(از بین اماما سبزقبائی داریم/سبزقبا کیه؟برادر حضرت رضاس
دلمون به این خوشه که خدا لطفی بکنه/توی اون دنیا برسه به فریادمون گل یاس
پسر دوّمییِ امام هفتم بوده/چیز کمی نیست. ایشون هم شفاعت کننده ی دو سراست
هر کجا که بری میگن این ولایت خوبیه/به خدا راس میگن چون که ولایت آقاسبزِقباست
رنگِ فیروزه ایِ گمبد پر کبوترش/دلمو خیلی جلا میده.پر از لطف و صفاست
زائراش از همه جا میان تا بِبوسَن/این ضریحشونو که بوی خوشِ عمبرویاس میده
هر کی از همه ی دکترا ناامید شد/اونی که باید شفا بهش بده ضریح آقا سبزقباست
همه ی دزفول به وجودت به خودشون میبالن/نگاهی کن به کوچکترها که رسم بزرگای دنیاست
در اون دنیا شما شفاعت کن صنیعان(شاعر)خودت رو/شما هم تلافی کن برای شعرم ای برادر این وفاست
شاعر:صنیعا – منبع:وبلاگ بچون دزفیل


مسجد صاحب الزمان (عج) دزفول پرورشگاه نیروهای انقلابی ، فرهنگی و حزب اللهی